Αν και μέσα Αυγούστου τα σχολεία εδώ στην Ελβετία άνοιξαν.Η Θεοδοσία ακόμα είναι μικρή για να ξεκινήσει στο ελβετικό νηπιαγωγίο αλλά θα συνεχίσει στο Spielgruppe. Κάθε Σάββατο όμως θα πηγαίνει στο ελληνικό σχολείο. Για να δούμε αν θα της αρέσει. Εντυπώσεις θα μεταφέρω την επόμενη βδομάδα.
Μια όμορφη ανάμνηση που έχει αποτυπωθεί στο μυαλό μου από τα παιδικά μου χρόνια είναι η ετοιμασία για το σχολείο (τσάντα, κασετίνα, όμορφα τετράδια κτλ). Μια άλλη ανάμνηση είναι ο συνδυασμός της αρχής των σχολείων με τα πρωτοβρόχια. Συνήθως τα πρωτοβρόχια έπεφταν αρκετές μέρες μετά την έναρξη, φέρνοντας και μια σχετική μελαγχολία αλλά και χαρά. Μελαγχολία γιατί το καλοκαίρι και συνάμα η ξενιασιά τελείωσαν, αλλά και χαρά γιατί θα έβλεπα και πάλι τους φίλους μου. Κάτι άλλο που μου έχει μείνει απο τα πρωτοβρόχια εκτός από τα ανάμικτα συναισθήματα, είναι και η όμορφη, διαφορετική οσμή που τα συνοδεύει. Μυρίζει ζωή, ενέργεια και φρεσκάδα μιας και η φύση αρχίζει να ξεδιψάει, να ξυπνάει και μαζί ο ραμοντισμός των μεγαλύτερων ανθρώπων.
Τα πρωτοβρόχια είναι κάτι που μου έχει λείψει από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, μιας και εδώ σχεδόν κάθε βδομάδα όλο το καλοκαίρι βρέχει.
ΥΓ. Μια από της πρώτες εκθέσεις στο δημοτικό είχε πάντα το θέμα πρωτοβρόχια στην Ελβετία τι να έχουν αραγε;
No comments:
Post a Comment