Για ακόμη μια φορά ένιωσα την φιλοξενεία των απλών Ελβετών.
Ημέρα Εθνικής εορτής για τους Ελβετούς, η πρώτη Αυγούστου, η οποία γιορτάζετε με πολλές εκδηλώσεις, σε όλες τις πόλεις, με πυροτεχνήματα και πολλά λουκάνικα και μπύρα.
Οι καλοί φίλοι μας Κάτυα και Μάρκος (ευτυχώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις για να επιβεβαινουν τον κανονα) μας κάλεσαν να γιορτασουμε μαζί τους.
Η ημέρα ήταν πολύ όμορφη και ζεστή (παρά το κρύο τον τελευταίων ημερών). Τραπέζια είχαν στρωθεί στο δρόμο μπροστά στο σπίτι τους, ομπρέλες ηλίου ειχαν τοποθετηθεί κατάληλλα για να μας προστατεύουν από τον καυτό ήλιο, τα κάρβουνα είχαν ετοιμαστεί και οι γείτονες σιγά-σιγά κατέφθαναν για να γιορτάσουμε όλοι μαζί. Πέρα από μία τυπική χειραψία με τους περισσότερους, υπήρχαν και κάποιοι οι οποίοι δεν σήκωσαν ούτε το δακτυλάκι του οταν τους είπα οτι είχα λίγο λάδι στα χέρια, δεν ανταλλάξαμε καμία απολύτως κουβέντα με κανέναν. Παρόλα αυτά τα μπριζολάκια ροδοκοκίνισαν πάνω στα κάρβουνα, όλοι λαδωθηκαν λίγο ή πολύ, κρασάκι ήπιαμε και γενικά περάσαμε όμορφα με τους φίλους μας και την οικογένεια μας.
Μετά από μερικές μέρες συνηδητοποίησα πως αν ξένοι βρίσκονταν σε μιά ελληνική γιορτή θα είχαν πολλά να κάνουν και να πούν μέ όλους ακόμα και αν κανείς δεν γνώριζε την γλώσσα του άλλου.
Υ.Γ. Ελπίζω να μην διαβαστούν από την γυναικούλα μου οι παραπάνω προτάσεις γιατί σίγουρα θα με ζαλήσει για τους κακούς ελβετούς και τους καλόυς έλληνες.
Υ.Γ. 2. Την επόμενη φορά θα εχουμε και κάτι θετικό για την ελβετία.
Ημέρα Εθνικής εορτής για τους Ελβετούς, η πρώτη Αυγούστου, η οποία γιορτάζετε με πολλές εκδηλώσεις, σε όλες τις πόλεις, με πυροτεχνήματα και πολλά λουκάνικα και μπύρα.
Οι καλοί φίλοι μας Κάτυα και Μάρκος (ευτυχώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις για να επιβεβαινουν τον κανονα) μας κάλεσαν να γιορτασουμε μαζί τους.
Η ημέρα ήταν πολύ όμορφη και ζεστή (παρά το κρύο τον τελευταίων ημερών). Τραπέζια είχαν στρωθεί στο δρόμο μπροστά στο σπίτι τους, ομπρέλες ηλίου ειχαν τοποθετηθεί κατάληλλα για να μας προστατεύουν από τον καυτό ήλιο, τα κάρβουνα είχαν ετοιμαστεί και οι γείτονες σιγά-σιγά κατέφθαναν για να γιορτάσουμε όλοι μαζί. Πέρα από μία τυπική χειραψία με τους περισσότερους, υπήρχαν και κάποιοι οι οποίοι δεν σήκωσαν ούτε το δακτυλάκι του οταν τους είπα οτι είχα λίγο λάδι στα χέρια, δεν ανταλλάξαμε καμία απολύτως κουβέντα με κανέναν. Παρόλα αυτά τα μπριζολάκια ροδοκοκίνισαν πάνω στα κάρβουνα, όλοι λαδωθηκαν λίγο ή πολύ, κρασάκι ήπιαμε και γενικά περάσαμε όμορφα με τους φίλους μας και την οικογένεια μας.
Μετά από μερικές μέρες συνηδητοποίησα πως αν ξένοι βρίσκονταν σε μιά ελληνική γιορτή θα είχαν πολλά να κάνουν και να πούν μέ όλους ακόμα και αν κανείς δεν γνώριζε την γλώσσα του άλλου.
Υ.Γ. Ελπίζω να μην διαβαστούν από την γυναικούλα μου οι παραπάνω προτάσεις γιατί σίγουρα θα με ζαλήσει για τους κακούς ελβετούς και τους καλόυς έλληνες.
Υ.Γ. 2. Την επόμενη φορά θα εχουμε και κάτι θετικό για την ελβετία.
No comments:
Post a Comment