Βόλτες και Αρρωστούλες - Previous special days

Η μέρες που μας πέρασαν ήταν αρκετά διαφορετικές από τις προηγούμενες. Όπως πάντα το Σαββατοκύριακο πέρασε όμορφα με πολλές βόλτες και παιχνίδια. Μιας και έβρεχε αποφασίσαμε να πάμε παλι σε ένα πολυκατάστημα να δούμε αλλά κυρίως να παίξουμε. Οι εναλλακτικές λύσεις δεν είναι πολλές στην Ελβετία και βρίσκονται μακριά από την ακτίνα δράσης μας, μιας και δεν έχουμε μεταφορικό μέσο δικό μας. Μετά το παιχνίδι καθίσαμε να φάμε κάτι και να ξεκουραστούμε. Μόλις ανακτήσαμε δυνάμεις επισκευτήκαμε την Χριστουγεννιάτικη αγορά για κανένα μισάωρο. Τα κορίτσια είναι αρκετά υπάκουα όταν βρισκόμαστε έξω και με βοηθάνε αρκετά. Η Αριάδνη για παράδειγμα δεν κάθεται καθόλου στο καρότσι που παίρνω μαζί μου αλλά κάνει όλη την διαδρομή ποδαρόδρομο. Το περιεργο είναι ότι η Θεοδοσία θέλει να κάθεται στο καρότσι, αλλά αυτό μάλλον οφείλετε στο ότι την μάθαμε έτσι για μεγαλύτερη ευκολία και ευκινησία όταν χρειαζετε να πάμε καπου γρήγορα.

Την Κυριακή επισκευτήκαμε όλοι μαζί τους οικογενειακούς μας φίλους (Ντέλια, Φρανκ, την μικρή Σκαϊλαρ και το νεογέννητο Ικένα). Είχαμε αρκετές μέρες να τους δούμε μιας και εκείνοι απέκτησαν πριν λίγες εβδομάδες το δέυτερο μωράκι τους. Τα παιδιά έπαιξαν αρκετά ενώ η διαδρομή της επιστροφής ήταν μονάχα 1 λεπτο με τα πόδια και έτσι και η Μπεάτε δεν κουράστηκε.

Η Δευτέρα ήταν η πιο διαφορετική νύχτα που έχω ζήσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια με τα παιδιά. Ήταν η πρώτη φορά που αρρώστησαν και τα δύο κορίτσια ταυτόχρονα και αναγκάστηκα να κοιμηθώ μονάχα μια ώρα. Δεν μου είχε συμβεί ξανά αυτό (και είμαστε πολύ τυχεροί σε αυτό, από αυτά που ακούμε από άλλες οικογένειες), αλλά τις επόμενες μέρες δεν ένοιωσα και καμιά δυσφορία. Το βράδυ άρχισε με εμένα να προσέχω τον Λεωνίδα μέχρι τις μία το πρωί μιας και ήθελε να παίξει και η μαμα μας να κοιμηθεί. Εντέλει αποφάσισε να κοιμηθεί και τον έβαλα στο κρεβάτι του. Την στιγμή (το γράφω και χαμογελάω) που πήγαινα προς το κρεβάτι και έβγαλα τις παντόφλες μου, η Αριάδνη άρχισε να κλαίει. Για να μην ξυπνήσουν όλοι την πήρα αγκαλιά, αλλά όσο και αν προσπάθησα να την βάλω να κοιμηθεί δεν κοιμόταν ή έβαζε πάλι τα κλάματα. Στο τέλος καταλήξαμε να κοιμόμαστε μαζί αγκαλιά στο δωμάτιο που παίζουν τα παιδιά (όπου ύπάρχει και ένα στρώμα για να χοροπηδάνε). Αν και είχε πυρετό κοιμήθηκε γρήγορα. Το πρωί (μετά από μια ώρα ύπνου δηλαδή) ήρθε η Μπεάτε να με ξυπνήσει για να πάω στην δουλειά μιας και είχα παρακοιμηθεί (χε, χε). Η μέρα τον παιδιών ήταν λίγο δύσκολη αλλά ή μαμά τους τα βοήθησε να τους περάσει ο πυρετός και μέχρι το βράδυ ήταν πάλι ευδιάθετα. Από εκεί και μετά μόνο η μύτη μας τρέχει λίγο, αλλά έμεινε η ιστορία για να την θυμόμαστε.

Αύριο Σάββατο θα πάμε στην πρώτη γιορτή της Θεοσοδίας με το σχολείο και σίγουρα θα έχουμε να θυμόμαστε ωραίες στιγμές και πάλι.

We spent the Saturday morning as usual. The afternoon me and the girls visited the Christmas market and we had a lot of fun in the stores, playing with the games.

On Sunday we visited our good friends Delia, Frank, Skaylar and the sweet few weeks boy Ikenna. The kids enjoyed the company of Skaylar and Beate the company of Delia. Me on the other hand enjoyed the cheesecake very much and the company of Frank with a glass of Ouzo. Sorry Frank but the cake was so nice that I had to mention it first :).

Monday was our sick day. We have to remember a sleepless night for the first night of our family.