Η Ελλάδα μέσα στην καρδιά μας, αλλά οι έλληνες;

Τις τελευταίες μέρες ήμουν πολύ απασχολημένος και έτσι το ημερολόγιο απέκτησε πολλά κενά. Η δουλίτσα συνεχώς αυξάνεται αλλά αυτό είναι που με κρατάει σε εγρήγορση και με κάνει να την αγαπώ καθημερινά ολο και πιο πολύ. Ο κύριως λόγος που η δουλειά έχει μεγαλώσει πολύ απότομα,είναι ότι προσπαθώ να βρω χρηματοδότηση ώστε να γυρίσουμε πίσω στην Ελλάδα το συντομότερο. Αγαπάμε πολύ την Ελλάδα και την φύση της αλλά οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι. Οφείλω να ομολογήσω ότι αν και αγαπάω την Ελλάδα έχω απογοητευτεί πολύ από τους Έλληνες, οι οποίο στην μεγαλύτερη πλειοψηφία τους είναι παρτάκηδες, εγωιστές και τεμπέληδες. Για τα πάντα φταίνε οι άλλοι και εμείς δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα για να το αλλάξουμε. Αντε να ξεσηκωθούμε για καμιά αδικία σε ποδοσφαιρικό αγώνα, αλλά ποτέ για την ζωή των παιδιών μας. Πολλά από τα αρνητικά των Ελλήνων διαθέτω και εγώ και κάποια από αυτα έμαθα να τα αναγνωρίζω ώστε να τα διορθώσω. Ελπίζω τα παιδιά μου τουλάχιστον να μην αποκτήσουν τα ίδια λάθη και οι αξίες τους και τα ιδανικά τους να είναι διαφορετικά και ανώτερα. Οι υλικές αξίες είναι εφήμερες, αλλά αυτές που ηρεμούν την ψυχή μας είναι που αξίζει να διαθέτει κανείς. Μια στέγη και πολύ αγάπη είναι αρκετά για να μεγαλώσεις παιδιά με αξιοπρέπεια. Ελπίζω να αξιωθούμε και να τα καταφέρουμε, ακόμα και αν οι εποχές είναι δύσκολες.

Το παν είναι να ζεις ελεύθερος, αλλά καθώς φαίνεται ούτε αυτό θα το έχουμε σε λίγο στην χώρα μας.

Καλή δύναμη μας εύχομαι!

ΥΓ. Αυτό το κείμενο ξεκίνησα να τα γράφω ως συνέχεια του οικογενειακού ημερολογίου αλλά στην πορεία πήρε διαφορετικη τροπή. Στο επόμενο κείμενο τα νέα μας λοιπόν.